IMG_6671

Praten over vrede in groep 7

In de wereldvredesweek gingen we weer op pad naar school om met kinderen over vrede te praten. Vrede kan zo’n groot en misschien wat vaag begrip zijn en den helpt het om erover te praten.

Wanneer ervaar je vrede? Wat doe je al het niet zo vredig is? Wat helpt om in de klas vredig met elkaar om te gaan? Dat soort vragen hebben we besproken.

Na afloop van het gesprek in kleine groepjes, hebben we vredeswensen opgehangen bij de Wereldvredesvlam in Hengelo.

IMG_2557

Leerlingen verbeelden “Vrede”

Leerlingen van Bernasdusschool Keijenborg

Deze week zijn we in gesprek met leerlingen van groep 7 en 8 op alle scholen in Hengelo Gld. We onderzoeken wat vrede is en luisteren naar elkaar om te horen wat vrede voor iedere leerling betekent.

Vandaag kwam aan de orde: Hoe los je een ruzie op? Waar we op uitkwamen: Door goed naar elkaar te luisteren, door elkaar te vragen wat maakte dat de ruzie begon en als je het begrijpt, te kijken wat nodig is om weer vrienden te zijn. En elkaar dan de hand schudden.

Na het gesprek beschilderde iedere leerling een schildersdoek met beelden van vrede. Daarvan maken we kunstwerken en die onthullen de leerlingen zaterdag 24 september 2022 om 13.45 uur in de Remigiuskerk. Iedereen is welkom om daarbij te zijn!

IMG_2529
IMG_2531
lamin
IMG_2532
IMG_2525

Annette Mul, Jalli Lamin Kuyateh en Jan Terlouw inspireren

Op zaterdag 17 september 2022 openden we de Internationale Vredesweek met een lezing van Annette Nobuntu Mul en Jan Terlouw met muzikale omlijsting door koraspeler Jalli Lamin Kuyateh. Met zo’n 95 bezoekers in de Remigiuskerk, luisterden we aandachtig naar een inspirerend verhaal over hoe we samenleven met elkaar en met de aarde.

Annette vertelde wat we kunnen leren van Ubuntu: “Ik ben omdat wij zijn, en wij zijn omdat de aarde is”. Ze deelde verhalen uit haar eigen leven over hoe lastig het soms is om elkaar te zien. Als het verleden of een gekrenktheid in de weg zit, maar dat samen toch echt belangrijker is, zelfs van levensbelang. Haar uitnodiging was om elkaar meer de helpende hand te reiken en ons niet af te wenden.

Jalli Lamin Kuyateh maakte prachtige muziek en verwoorde op zijn manier wat er werd gezegd.

Jan Terlouw vertelde hoe wezenlijk het is om elkaar te vertrouwen, de grote waarde van een handdruk en dat je soms iets niet doet omdat het “je eer te na is”. We hebben eigenlijk steeds minder gesprekken over goed en kwaad, waardoor je misschien ook minder helder hebben wat goed en kwaad is.
Hij drukte alle aanwezigen op het hart om in balans met moeder aarde te leven. Met de stijgende welvaart zijn we de natuur gaan aanvallen en dat loopt niet goed af als we daarmee doorgaan. Dat betekent praktisch bijvoorbeeld dat we moeten stoppen met vlees eten en vliegen, omdat dat zo belastend is voor de planeet. Maar vooral zei bij ook dat het leven daar echt niet minder waardevol van wordt.